Spring naar inhoud

Blog

Examenstress, vergeten wat je ook weer wilde vragen, paarden die ineens als een wervelwind door de weide begonnen te galopperen, de ogen van de observanten in je rug voelen prikken... Het viel niet mee om mijn zenuwen in bedwang te houden, maar desondanks is het me toch gelukt: ik ben geslaagd voor mijn praktijkexamen en mag mezelf nu officieel paardencoach noemen!

Op het moment zelf kneep ik hem flink, maar achteraf heb ik genoten van mijn sessie. Mijn studiegenoot had een fijne proefcoachee voor me meegenomen. Een vrouw die wilde nadenken over zichzelf, open stond voor het proces, en niet bang was haar emoties toe te laten. Gelukkig maar, want het was een heftige sessie. Mijn vierbenige collega Krianza liet verbanden zien, bracht pijnpunten aan het licht, en ontroerde alle aanwezigen toen ze op het juiste moment in volledige rust en stilte de coachee minutenlang ondersteunde.

Een zonnige, heftige, emotionele, prachtige dag met een gouden randje. Geniet mee met een paar mooie foto's!