Jullie kennen vast dit plaatje wel, dat veel gebruikt wordt om het aanleren van nieuwe vaardigheden of het toewerken naar een doel te illustreren. Wat je ook doet, waar je ook naartoe werkt, je komt altijd van alles tegen: diepe putten, regenwolkjes en enge ravijnen. Gelukkig hebben de meeste dalen wel een kabelbaantje, bootje of brug om je er overheen te helpen – maar soms heb je even iemand nodig om je te helpen die te zien.

Dat is wat een goede coach voor je kan betekenen. Soms wijzen zij je op de kabelbaan waar je zelf even overheen keek, kennen ze de schipper van het bootje, of kunnen ze je helpen te bedenken hoe je die fierljepstok aan jouw kant van dat allerlaatste diepe dal kunt krijgen. Zodat jij uiteindelijk zelf met die kabelbaan, boot of stok aan de slag kunt.

Afgelopen week mocht ik zelf weer eens ervaren hoe fijn het is als iemand op deze manier met je meekijkt en puzzelt. Ik had vanuit mijn opleiding nog een coachsessie bij mijn juf Tirza Brouwer te goed, en liep de afgelopen weken tegen wat dingetjes aan die me dwarszaten. Kort gezegd kwam het erop neer dat ik het gevoel had dat ik dingen die ik zelf niet kan, vaak ook niet aan een ander kan toevertrouwen omdat ze dan niet goed worden uitgevoerd. Daar stoorde ik me aan, dus wilde ik eens onderzoeken waar dat patroon vandaan kwam.

Na een lekker bakje koffie en twee nóg lekkerdere taartjes op kantoor, mocht ik buiten zelf een pony uitkiezen om mee te werken. Dat werd Feliz, de chice sportpony, die altijd overduidelijk weet aan te geen wat er aan de hand is. Ook dit keer was het weer treffend: Feliz maakte inzichtelijk dat ik eigenlijk vaak ook boos op mezelf ben in dit soort situaties (door de pion die symbool voor mij stond eens goed te grazen te nemen met haar tandjes). Ik neem het mezelf kwalijk dat ik blijkbaar geen situatie kan creëren waarin ik op een ander kan vertrouwen – wat eigenlijk vreemd is, het zou logischer zijn om boos te worden op de ander. Dat is immers degene die zijn of haar werk niet goed uitvoert.

Tijdens de sessie hebben we onderzocht waar deze vreemde gedachtenkronkel vandaan komt , en wat er nodig is om op een andere manier naar de situatie te kijken. Uiteindelijk kwamen we tot een aanpak waarmee ik duidelijk kan aangeven wat ik van mensen verwacht, en ook echt mag opeisen waar ik recht op heb. In deze nieuwe positie, met deze frisse kijk op de zaak, voelde ik me sterk, helder en open. Natuurlijk is het nog een stap om het geleerde in de praktijk te brengen, maar doordat ik zoveel inzicht heb gekregen in de vorm én de oorzaak van het patroon, en ook direct een alternatief heb mogen uitproberen, heb ik er alle vertrouwen in dat ik dat ravijn wel over kom. Ik heb de fierljepstok al in mijn hand, dus die sprong komt er ook wel.